Nieuws

In een wedstrijd die al bijna nergens meer over ging: Woerden was al praktisch gedegradeerd, en Philidor al helemaal veilig, ging het dus alleen nog maar om het schaken. Voor de tweede keer dit seizoen waren we compleet.

De score werd geopend door Mark die na een prettige opening er ook nog eens een vol stuk bij kreeg.  1-0

Olivier volgde het beproefde recept van de vorige partij: gambiet pionnetje accepteren, en daarna in de touwen hangen, wachtend op betere tijden. Toen hij ook nog  in tijdnood kwam, leek het dit keer niet te gaan lukken. Op het laatste moment keerden de kans, en kon het tweede punt worden bijgeschreven.

Hans was vanuit de opening goed op dreef, en wist een kwaliteit te winnen. Dit keer geen noodzaak om het veroverde materiaal terug te geven, om spel te krijgen. Het bleef niet bij de ene kwaliteit en steeds meer zwarte stukken vonden de weg naar de uitgang, en ook Hans kon het voordeel omzetten naar een punt.

Ook bij Timo ging het soepel. Na tegengestelde rokade, begonnen beide spelers aan en koningsaanval, zwart een tandeloze op de damevleugel, en wit een echte op de koningsvleugel.  Het eindresultaat was voorspelbaar en de leverde een tussenstand van 4-0 op. Die luxe hebben we dit seizoen nog niet gekend, en het voelde goed.

De resterende borden gaven weinig reden zorg, bij Ed was de aanval van zijn tegenstander doodgelopen, en Ed kon de damevleugel van zijn tegenstander waarschijnlijk elimineren. Sarah-Joy had een mooie stelling met veel initiatief, en Jelle stond gelijk. Henk was heel beroerd uit de opening gekomen, en zelfs voor remise zou een wonder nodig zijn.

De tegenstander van Jelle berustte uiteindelijk in remise,  en daarmee waren de matchpunten binnen. Spoedig daarna offerde de tegenstander van Sarah-Joy zijn loper om nog een koningsaanval te krijgen, maar dat liep op niets uit.

Bij Henk bleek uiteindelijk alle moeite voor niets. Ed gaf zijn inmiddels winnende voordeel weg door te kiezen voor het paard- in plaats van het toreneindspel. 6-2 is een mooi besluit van een lastig seizoen waarin we veel moeite hadden om te wennen aan het niveau van de vierde klasse.

Volgend seizoen in de vijfde klasse,  gaan we weer proberen om zo snel mogelijk weer terug te keren in de vierde klasse.

Voor Woerden 3 zit het seizoen erop. In de laatste ronde moesten we tegen DSC Delft 5 die al hoog en breed kampioen waren, terwijl het voor ons zeker was dat we niet zouden degraderen naar de nieuwe zevende klasse van de KNSB. Onze tegenstander moest een beroep doen op drie invallers. Daarbij ging iets mis. Invaller Eén moest Invaller Twee ophalen, maar kon het adres aanvankelijk niet vinden. Toen dat toch eenmaal gelukt was, reden de twee naar Alphen aan den Rijn. Om half drie kwamen ze uiteindelijk, royaal te laat dus, in onze speelzaal aan.
Ook wij hadden een invaller nodig, Arjen van den Berg verving Ad Goes. Arjen speelde niet, want hij stond op het achtste bord opgesteld tegen Invaller Eén en ook Jean had een heel rustige middag, want hij had tegen Invaller Twee gemoeten.

Marjolein speelde tegen Invaller Drie. Haar behandeling van de opening was verre van vlekkeloos, maar haar tegenstander reageerde vrij passief en vergat het af te straffen. Ze kwam steeds beter te staan en er ontstond een stelling waar de puzzeltjes-opmerking ‘Wit aan zet en wint materiaal’ in de lucht hing. Met een fraai (schijn)offer van de dame won ze een paard en de partij. 

Jory had tot dan toe al zijn partijen gewonnen voor Woerden 3! Zou hij de honderd procent halen?
Al gauw na de opening ging hij op jacht naar de loper op de witte velden. Hij had gezien dat die loper een zeer zwakke broeder zou worden wanneer in ieder geval de dames en de zwarte lopers geruild zouden worden. Hij begon met het ruilen van de dames; dat ging prima. Maar bij het ruilen van de lopers ging het mis. Wat blijkt: paarden kunnen ook achterwaartse zetten maken! Waarom heeft niemand hem dit verteld? Zijn hele plan, waar hij zoveel tijd in had gestoken, ging in rook op. Hij had geen tijd – en misschien ook geen zin – meer om zijn tegenstander uit balans te krijgen en bood remise aan. Dat werd aangenomen.

Met een verrassend schaak vroeg in de opening won Annie een pion, met een kansrijke positie. Daar kwam verandering in toen haar tegenstander kon profiteren van een onnauwkeurigheid op de dame-vleugel.  Ze gebruikte veel van haar bedenktijd, met nog steeds een pion meer, maar kreeg niet een duidelijk idee hoe ze haar stelling nog verder kon verbeteren. Haar remiseaanbod werd geaccepteerd.

En zo stond het toen 4-1 voor ons. Maar zat er misschien nog meer in? Ook al is het om des keizers baard, winnen is altijd leuk!

De partij van Tim begon in een voor hem welbekende opening. Zijn tegenstander wist veel te druk te zetten en daardoor kwam hij in een wat benarde positie. Uiteindelijk wist hij de druk te vermijden maar kwam hij wel in een vele mindere stelling terecht. Hij probeerde af te wikkelen naar een eindspel, maar verloor iets te veel pionnen in het proces waardoor remise niet meer te houden was en hij dus verloor.

Na de opening ging Sjaak voor een koningsaanval. Er leken mooie dreigingen in de stelling te zitten. Hij offerde een pion om de aanval kracht bij te zetten. Helaas ontdekte hij te laat dat er een foutje in zijn berekeningen zat, waardoor het geplande paardoffer net niet zou werken. Dus daarom maar met de staart tussen de benen de aanval afgeblazen. Hij bleef dus een pion achter en zwart kon het initiatief overnemen. Een tweede pion volgde en op zet 40, ook al een tijdje behoorlijk in tijdnood en in een duidelijk mindere stelling, overzag hij een mataanval.

Leen had tot dan toe al zijn partijen gewonnen voor Woerden 3! Zou hij de honderd procent halen?
Na een rustige opening ging het in het middenspel fout. Zijn tegenstander veroverde een dominant veld, hetgeen na stukkenruil resulteerde in een gedekte vrijpion met een goede loper, dus: al zijn pionnen op de andere kleur. Leen bleef daarentegen zitten met een slechte loper, geblokkeerd door pionnen met dezelfde kleur. In deze waarschijnlijk in hogere zin verloren stand, wist hij een soort vesting te bouwen om het nog een paar uur uit te kunnen houden. Met succes, leek het, maar in het zicht van de haven, juist op het moment dat alle gevaar geweken was, maakte hij op de 58e zet de beslissende fout.

Woerden 3 (Jean de Goeij, Ad Goes, Tim Groot Bruinderink, Leen de Jong, Annie de Jong, Jory Koot, Sjaak Oosterlaken en Marjolein Theunissen) bleven dus steken op 4-4. Wel kunnen we zeggen dat DSC Delft 5 hierdoor ‘slechts’ 13 matchpunten heeft weten te scoren! 
Absolute topscorers bij ons waren Leen (6 uit 7) en Jory (5,5 uit 6). We hebben zes keer invallers nodig gehad (nog bedankt, Arjen van den Berg, Frans Janssen, Frerik Meijer, Hans Ossebaar, Pia Sprong en Willem Vink) die zeer verdienstelijk 4,5 uit 6 gescoord hebben. We hebben het al met al goed gedaan en kunnen tevreden terugkijken op een mooi seizoen!

In de zesde ronde die eigenlijk in januari gespeeld had moeten worden, kreeg Woerden 2  het tweede team van Moira op bezoek. De opdracht was eenvoudig, en moest gewonnen worden.

De wedstrijd kende een moeizame start. Willem Vink was te elfder ure ingevlogen als invaller voor Timo, het leek best aardig te gaan totdat hij geconfronteerd werd met een paardoffer op e6, dat de bescherming van zijn koning uiteenrukte, en niet lang daarna kon hij opgeven. Ook bij Henk de Heer bevond zijn koning zich in het heetst van de strijd. En met al die zware stukken op het bord zag dat er eng uit, en dat bleek ook het ook te zijn.

2-0 Achter, dat was niet de droomstart van de wedstrijd. Gelukkig liep het op de andere borden beter, Jelle stond fijn, Olivier had zijn gambiet pion terug gekregen zonder het initiatief te verliezen. Ed had de gambiet pion gehouden, en wachtte in een dichtgevlochten stelling op betere tijden. Hans was wist een kwaliteit te winnen, maar om verder te komen moest hij deze wel inruilen voor een pion.  Sarah-Joy had door middel van een diepe combinatie een stuk gewonnen tegen een pion en bij Mark stond het soort van gelijk.

Jelle wist als eerste iets terug te doen en zijn partij te winnen. Spoedig daarna kwamen Mark en zijn tegenstander remise overeen in een stelling die inmiddels helemaal saai gelijk was.

Met de 2,5 -1,5 achterstand was de situatie wel okay, want Sarah-Joy was inmiddels bezig om het eindspel met een stuk meer binnen te hengelen, Olivier was een reeksen schaakjes aan het geven in de hoop dat er ooit een ruil van de dame tegen twee torens een voor hem gewonnen eindspel zou opleveren, of mat, dat was ook goed. Hans was omzichtig aan het manoeuvreren om het punt binnen te hengelen, en bij Ed gebeurde verder niets, gele kaarten voor tijdrekken kennen we niet bij het schaken, die wachtte tot zijn tegenstander de stelling open moest breken.

Opeens een ramp, de tegenstander van Sarah-Joy wist met een goed getimede truc alle pionnen en torens van het bord te krijgen, remise.  Opeens alarmfase een, want ook bij Hans was de plus pion verdwenen en met 3-2  achterstand moesten de resterende drie borden 2,5 punten opleveren.  Bij Olivier zat een vol punt er nog wel in, bij Hans eigenlijk niet meer, dus Ed moest een plan verzinnen om de gestrande loper op c6 weer tot leven te wekken. En een stelling die vast zat weer open te breken.  Toen zijn tegenstander  zijn toren iets te ver terugspeelde kon Ed ineens weer voor de winst gaan met een inmiddels gereanimeerde loper.

Eindelijk maakte de tegenstander van Olivier de fatale fout, maar de gifbeker voor Woerden was nog niet leeg. Hans werd getrucd in een remise stelling, met een zet die als hij niet in Jelle’s top tien van smerige zetten komt, toch zeker een eervolle vermelding waard is.  Dat Ed de partij nog won is verder voor de statistiek.

4-4  Met deze uitslag is de kans op een langer verblijf in de vierde klasse onberekenbaar klein geworden.

Op dinsdagavond 7 april van 18.00 tot 19.45 uur speelt de jeugd van Woerden tegen Messemaker 1847 uit Gouda. We spelen op 25 borden 2 partijen rapid (10+5). We wisselen van bord na de pauze (bord 1 en 2, idem 3 en 4 etc.) De club die het meeste aantal punten scoort, gaat er met de wisselbeker vandoor.

Locatie is Victoria, De Veste 29 te Woerden. Avondeten is inbegrepen. Geef je snel via deze link op, er zijn nog enkele plekken beschikbaar.

Tijdschema:

Aankomst: 18.00-18.15 uur. Ronde 1: 18.15-18.45 uur. Eten: 18.45 – 19.10 uur. Ronde 2: 19.10-19.40 uur. Prijsuitreiking: 19.40-19.45 uur.

Bij het ingaan van de voor het derde voorlaatste ronde, stonden we tweede. Op de clubavond werd er optimistisch gemompeld over kampioen proberen te worden. Maar dat was beslist niet realistisch: met twee matchpunten en vijf en een halve bordpunt minder dan koploper DSC Delft 5 lijkt de race gelopen. Dan zouden we in ieder geval van hekkensluiter Krimpen aan den IJssel 4 moeten winnen en in de laatste ronde ook nog van Delft zelf.
We begonnen met een minuut stilte voor Jan Timman. Dat was mooi. Het is een ontroerende gedachte dat in heel Nederland duizenden spelers tegelijk stil stonden bij het overlijden van deze grote schaak held.

Annie de Jong was aan het achtste bord als eerste klaar. In een bekende opening leek zij in de problemen te komen door de vervelende penning van haar paard op f6 met Lg5. Ze joeg de loper naar h4 en rokeerde vervolgens. Dat gaf haar tegenstander de mogelijkheid om Pd5 te spelen waarna ze gedwongen was alsnog g5 te spelen. Haar tegenstander offerde een stuk op g5, maar speelde het niet nauwkeurig genoeg waardoor hij uiteindelijk gewoon een stuk zonder compensatie achter bleef staan. Het vervolg verliep soepel met mat op zet 33 (0-1).
Marjolein Theunissen was de tweede die haar partij beëindigde, alleen een stuk minder leuk. Haar tegenstander kwam 40 minuten te laat, wat vervelend is, maar geen reden om knullig te gaan zitten spelen. Ze reageerde helemaal verkeerd op de agressie die op het bord kwam en verloor in razend tempo veel te veel materiaal (1-1).

Gelukkig ging het bij Jory Koot heel wat beter. Normaal houdt hij wel van rustige potjes en een solide pionstructuur, maar de openingszetten van zijn tegenstander werkten als een rode lap. Als een malle stier gooide hij al zijn pionnen op de koningsvleugel naar voren. Niet helemaal zijn stijl, maar deze keer kon hij het echt niet laten. Zijn tegenstander deed daarna hetzelfde op de damevleugel waar de koning van Jory gerokeerd stond. Maar wit was sneller! Al vlug won hij inderdaad even later een pionnetje en kreeg hij de controle op de open h-lijn. Dit bood ook perspectief voor allerlei tactische wendingen. Na een blunder van de tegenstander won hij dan ook twee stukken en daarmee de partij (1-2).

Bij een speellocatie met zo’n bord aan de gevel vroeg Jean de Goeij zich af of het hier verplicht zou zijn de Bird’s opening te spelen. Dat was niet het geval en met wit opteerde hij ervoor te openen met een paard op de f-lijn. Er volgde een rustige partij die eigenlijk de hele tijd in evenwicht was. Geen van beide spelers begingen blunders of misten grote mogelijkheden. Na de 27e zet werd hem remise aangeboden en aangezien hij geen weg naar voordeel zag (zoals de computer later ook bevestigde met 0,00), werd de vrede getekend (1,5-2,5).

Zo was dus al heel snel de helft van de partijen gespeeld en de tussenstand was plezierig. Ad en Sjaak stonden op dat moment gelijkig, Tim stond heel mooi en Leen is gewoon Leen: die wint altijd. 
Maar toen ging het mis. 

De partij van Tim Groot Bruinderink begon gelijk, waarbij er tegengesteld gerokeerd werd. Beide spelers begonnen een aanval op de koning maar in een overwegende stelling maakte Tim een enorme blunder en was mat niet meer te vermijden (2,5-2,5).
De tegenstandster van Sjaak Oosterlaken speelde onbevangen en maakte de indruk goed te weten waar ze mee bezig was. Toen ze met haar dame twee ongedekte pionnen aanviel, vond hij niet de briljante zet die er volgens de computer wel degelijk was. In het vervolg miste ze een paar keer een betere variant en liet ze haar overwicht verwateren. Nadat zowel de lopers als de dames geruild waren, werd de vrede getekend (3-3).

Leen de Jong werd op de tweede zet uitgenodigd om een gambiet spelen. Hij nam de uitnodiging niet aan ‘uit angst om in zijn voorbereiding te komen’. Na wat wederzijdse onnauwkeurigheden ontstond een middenspel waar zijn tegenstander te maken kreeg met de nodige zwakheden in zijn stelling. Leen nam veel tijd om uit te vinden hoe de druk te kunnen verhogen zonder bevrijdingspogingen toe te laten. Nadat hij de controle over de c-lijn ophief, deed zijn tegenstander a tempo een slechte zet, vergezeld van een remiseaanbod.
Dat werd uiteraard geweigerd, want Leen stond prachtig en na nog een fout in een kansloos eindspel werd de tegenstander nog net voor de tijdcontrole zelfs mat gezet (3-4).

Het wachten was nu op Ad Goes. Die was met wit beland in de Oud Indische verdediging. Na elf zetten openingstheorie was de stelling gelijkwaardig. Na een hoop gedraai in het middenspel belandde hij in een eindspel waarbij het helaas snel bergafwaarts ging. Nadat hij een loper in liet sluiten was de strijd eigenlijk gestreden, zeker nadat hij ook nog wat pionnen weggaf (4-4).

De koploper kunnen we dus niet meer inhalen, DSC Delft 5 won doodleuk met 8-0. Daarmee hebben ze klasse 6L gewonnen. Woerden 3 staat derde en kan niet meer ingehaald worden door een ander team. Hierdoor hebben we ons keurig gehandhaafd in de zesde klasse, waaruit – in verband met de zevende klasse KNSB volgend jaar – maar liefst vier clubs zullen degraderen.